– Fikret Hoca Blog –

Bilgi

Bu yazı 18 Eki 2014, tarihinde yazılmıştır. Bu yazı güncelliğini yitirmiş olabilir.

Bu yazı şunlarla etiketlenmiştir:

, , ,

Kendime Mektup

Bugün Ataşehir Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi’ndeydim(NGBB). Şehrin ana yollarının kesiştiği, Ataşehir’in beton manzarasının tam ortasında adeta bir vaha; hem rekreasyon alanı hem bilim merkezi hem de çocukların eğlenerek öğrenebilecekleri bir okul NGBB.

Tesadüfen değil bir eğitim için gitmiştim oraya iyiki de gitmişim. Hayatımda hiçbir anında sıkılmadan tamamladığım ender eğitimlerden biri oldu. Aşağıdaki mektubu da eğitimin bir bölümünde öğretmenimiz bizden yazmamızı istedi. Evet kendimize mektup yazdık. Meğer herkesin yazacak ne kadar çok şeyi varmış. Oturup sizede kendinize bir mektup yazın hemen. Değişik bir tecrübe…

Neyse efendim lafı fazla uzatmadan kendime yazdığım mektuba geçeyim.

 

Sevgili Fikret,

Bugün İstanbul gibi beton bir metropolün ortasında şehirden nasıl uzaklaşılır onu öğrendim. Günlük koşuşturmalardan ve kaygılardan uzaklaşıp yüzlerce gönüllü insanın bir toprak parçasını nasıl güzelleştirdiğini görüp kokladım, dokundum ve yaşadım.

Doğadan neden kopmamak gerektiğini, doğadan kopunca neler olabileceğini hissederek anladım.

Ağacın bir yaprağını koparmaya kıyamayan, bastığı toprağa bile dikkat eden, doğaya aşkla bakan insanlarla beraber olmak insanda doğal olarak güven ve mutluluk hissi veriyormuş. Düşünsene ağacın bir yaprağını koparmaktan imtina eden birisi insana zarar verebilir mi?

Sözde değil, uygulayarak yapan, yaptıran, eğiten gönüllüler görmek gelecekle ilgili karamsarlıklarımı bir nebze olsun azalattı. Böyle bir yeri düşünüp hayata geçiren hayırsever insanlar olması meta çılgınlığı olan bu çağda insana farklı bir bakış açısı kazandırıyor.

İyi ki bugün buradayım ama öğrendiklerim ve yaşadıklarım burada kalmayacak.

Bu konuda fikriniz var mı?